Lubię ludzi i na nich patrzeć
Odkrywać wnętrza i kreować historię
Prawdziwą tożsamość zatrzeć
Wywoływać w nich sztuczną euforię
Sztuczną euforię, sztuczną euforię

Spuszcza wzrok w dół, nie chce prowokować
Dziś nad głową mewy
Wnętrze rozdarte na pół

Lubię ludzi i na nich patrzeć
Oczy jak duszy lustra są
Złych rzeczy nie da się zatrzeć
Wszystko bez powrotu grą

Spuszcza wzrok w dół, nie chce prowokować
Dziś nad głową mewy
Wnętrze rozdarte na pół

Podnoszę głowę, chcę prowokować dziś
Nad głową kruki
Wnętrze rozdarte zostało na ławce


compositores: Jakub Kuras,Justyna u015awiu0119s
01:25
04:12